မနက်အိပ်ရာနိုးတာနဲ့ Notification တွေကို အရင်ကြည့်ပြီး ကိုယ့်မျက်နှာကိုယ် နောက်မှကြည့်ဖြစ်တဲ့ခေတ် … AI က နေ့တိုင်း ပိုတော်လာတယ် … လူကတော့ … မနက်ဖြန်ဆိုတာ ရှိနေဦးမလားဆိုတဲ့ စိုးရိမ်စိတ်နဲ့ ဒီနေ့ကို ဖြတ်သန်းနေရတယ် … ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံတစ်ခုရဲ့ ဝန်ထမ်းငယ်တွေအတွက် “တိုးတက်မှု” ဆိုတာ လစာတိုးလာခြင်းထက် ကုန်ဈေးနှုန်းနောက် မကျန်ခဲ့ဖို့ ပြေးနေရခြင်းမျိုး … Skill အသစ်တွေ သင်တယ် … Tool အသစ်တွေ လေ့လာတယ် … Trend တွေနောက် လိုက်တယ် … CV ကို update လုပ်တယ် … ကိုယ့်ကိုယ်ကိုတော့ update မလုပ်ဖြစ်တာ ကြာပြီ ... တစ်ဖက်မှာလည်း ဆုံးရှုံးမှာကြောက်တဲ့သူတွေက တခြားလူတစ်ယောက်ရဲ့ ပင်ပန်းမှုကို ကိန်းဂဏန်းအဖြစ်ပဲ မြင်လာကြတယ် … Deadline ရှိတယ် … Target ရှိတယ် … KPI ရှိတယ် … ဒါပေမယ့် … လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ဟာ ဘယ်လောက်အထိ ခံနိုင်ရည်ရှိသေးလဲဆိုတဲ့နေရာမှာ တိုင်းတာပေးမယ့် dashboard တော့ မရှိသေးဘူး … ငါတို့တွေလည်း အနာဂတ်ကို တည်ဆောက်ပေးနေကြရင်းနဲ့ပဲ ကိုယ့်အနာဂတ်ကိုယ် မသေချာကြတော့ဘူး … System တွေကို scalable ဖြစ်အောင်လုပ်ပေမယ့် ကိုယ့်ဘဝကိုတော့ လကုန်အထိပဲ ဆွဲဆန့်ထားရတယ် … Bug တွေကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်ပေမယ့် ရင်ထဲက “ငါ အဆင်ပြေပါ့မလား” ဆိုတဲ့ error ကိုတော့ ဘယ် log ထဲမှာမှ ရှာမတွေ့သေးဘူး … ဒါတောင် ငါတို့ ပြေးနေကြဆဲပါပဲ … ပိုကောင်းတဲ့ဘဝဆီလား …??? နောက်မကျန်ခဲ့ဖို့ပဲလား …??? မသိဘူး ……………………. ပြေးလေလေ သောကတွေ တိုးလာတယ် … မြင်လေလေ ကိုယ်က သေးငယ်သွားသလို ခံစားရတယ် … လောကကြီးက အမြဲတမ်း online ဖြစ်နေပြီး ငါတို့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကတော့ လိုင်းခဏခဏကျနေတယ် … “Future” ဆိုတာ တကယ်ပဲ အဝေးကြီးမှာလား …??? ဒါမှမဟုတ် အနာဂတ်ရောက်ဖို့ ကြိုးစားရင်း လက်ရှိဘဝကို တစ်စစီ ပေးဆပ်နေတာလား … ငါတို့ကို ချည်ထားတာ အလုပ်တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး … မိသားစု၊ တာဝန်၊ အိပ်မက်၊ ကြောက်ရွံ့မှု၊ မလုံလောက်ခြင်းနဲ့ မစွန့်လွှတ်နိုင်ခြင်းတွေ … ဖြတ်ပစ်ရင်လည်း နာမယ် … ဆက်ချည်ထားရင်လည်း မွန်းကျပ်မယ် … ဒါပေမယ့် ဒီနွယ်တွေကြားထဲမှာပဲ ငါတို့ဟာ အချင်းချင်း လူသားဆန်ပေးနိုင်သေးမယ်ဆိုရင် … မေးခွန်းအမှတ်အသားတွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ အနာဂတ်ဟာ နည်းနည်းတော့ နီးလာကောင်းပါရဲ့ … ငါတို့ မရပ်တမ်းပြေးနေကြတာ မှန်တယ် … ဒါပေမယ့် တစ်ခါတလေ ဘေးကလူတစ်ယောက် မောနေပြီလားလို့ လှည့်ကြည့်ပေးဖို့၊ ကိုယ်တိုင်လည်း မောနေပြီဆိုတာ ဝန်ခံဖို့၊ ခဏလောက် ရပ်နားရဲဖို့ လိုတယ် … အနာဂတ်ကို ရောက်ဖို့ လူသားဆန်ခြင်းကို စွန့်ပစ်ခဲ့ရမယ်ဆိုရင် …. အဲဒီအနာဂတ်ဟာ ငါတို့သွားချင်ခဲ့တဲ့ နေရာ တကယ်ရော ဟုတ်ပါဦးမလား …???